3 April 2013 — Het nemen van een pauze van prostaatkanker met hormoon-blokkerende behandelingen zodra de kanker lijkt te worden gestabiliseerd is niet gelijk aan de voortzetting van therapie, een nieuwe grootschalige internationale studie vindt.
Op basis van eerdere kleinere studies, leek het alsof een aanpak genoemd intermitterende androgeen ontbering therapie misschien wel net zo goed als continu androgeen ontbering in termen van overleving terwijl ondertussen een adempauze van de bijwerkingen van therapie dat patiënten. In feite, geloofde onderzoekers intermitterende therapie zou helpen overwinnen behandeling weerstand dat bij de meeste patiënten met metastatische hormoon-gevoelige prostaatkanker optreedt.
Maar deze nieuwe studie, die 1,535 patiënten met metastatische prostaatkanker behandeld en volgde hen voor een mediaan van 10 jaar, vindt dat is niet het geval. De resultaten worden weergegeven in de New England Journal of Medicine.
"We geprobeerd om te zien of intermitterende androgeen ontbering zo goed als continu androgeen ontbering is, maar wij niet dat bewijzen deden. Wij vonden dat intermitterende therapie zeker niet beter is, en bovendien kan niet zelfs noemen we het vergelijkbaar zijn,"zegt studie hoofdauteur Maha Hussain, M.D., FACP, een oncoloog prostaatkanker deskundige aan de Universiteit van Michigan uitgebreide Cancer Center.
De studie werd gesponsord door SWOG, een nationale kanker kanker instituut-gesteunde klinische proeven coöperatieve groep.
In de studie, werden mannen met metastatische hormoon-gevoelige prostaatkanker een eerste cursus van androgeen ontbering therapie (hormoontherapie), die standaard therapie voor deze ziekte is gegeven. Patiënten met een stabiele of afnemende PSA niveau gelijk is aan of onder een licht-donkerscheiding van 4 ng/ml werden vervolgens willekeurig toegewezen om door te gaan of om te stoppen met de therapie van het hormoon. Patiënten werden zorgvuldig bewaakt met maandelijkse PSA's en een arts evaluatie elke drie maanden en therapie werd hervat in de intermitterende arm wanneer PSA klom naar 20 ng/ml. De intermitterende cyclus bleef in-en uitschakelen op basis van de niveaus van de PSA.
Overleving tussen de twee groepen toonde een relatieve stijging van 10 procent in het risico van dood met intermitterende therapie, met gemiddelde voortbestaan van 5,8 jaar voor de continue groep en 5.1 jaar voor de intermitterende fractie vanaf het moment van randomisatie.
Verder, de onderzoekers gekeken naar kwaliteit van leven tussen de twee groepen van patiënten. In eerste instantie de intermitterende therapie groep toonde significante verbetering in onmacht en emotionele functie in de eerste drie maanden en trends in de andere aspecten van kwaliteit van leven in vergelijking met de continue groep had verbeterd. Maar deze verschillen herverdeeld uit na verloop van tijd.
"De verbeteringen in sommige aspecten van kwaliteit van leven die vroeg werden waargenomen werden niet opgelopen na een paar maanden zoals moesten de patiënten hervatten therapie," zegt Hussain professor in de interne geneeskunde en urologie aan de U-M Medical School.
"Als een patiënt met nieuwe metastatische prostaatkanker komt, hormoonbehandeling voortdurend is de standaard. Als ze intermitterende behandeling willen, ze moeten worden geadviseerd dat gebaseerd op deze gegevens, kan de resultaten worden gecompromitteerd, "zij voegt toe.
Follow-up studies zijn onderzoek naar een nieuwe generatie van anti-hormone behandelingen gecombineerd met huidige therapieën in de hoop van het verhogen van de effectiviteit van de behandeling. Bel voor informatie over beschikbare klinische proeven op U-M de kanker AnswerLine op 800-865-1125.
Prostaatkanker statistieken: 238,590 Amerikanen zullen worden gediagnosticeerd met prostaatkanker dit jaar en 29,720 zal sterven aan de ziekte, volgens de American Cancer Society
Aanvullende auteurs: Catherine M. Tangen, Dr.P.H., SWOG statistische functies Center; Donna L. Berry, Ph.D., R.N., Dana Farber kanker instituut; Celestia S. Higano, MD, Universiteit van Washington; E. David Crawford, MD, Universiteit van Colorado Health Science Center; Glenn Liu, M.D., en George Wilding, MD, Universiteit van Wisconsin Carbone Cancer Center; Stephen Prescott, M.D., St. James's University Hospital (UK); Subramanian Kanaga Sundaram, M.D., het Mid Yorkshire ziekenhuizen-Pinderfields ziekenhuis (UK); Eric Jay kleine, MD, Universiteit van Californië, San Francisco; Nancy Ann Dawson, MD, Georgetown University Hospital Lombardi uitgebreide Cancer Center; Bryan J. Donnelly, MD, prostaatkanker centrum (Canada); Peter M. Venner, M.D., Cross Cancer Institute (Canada); Ulka N. Vaishampayan, M.D., Karmanos kanker instituut; Paul F. Schellhammer, M.D., urologie van Virginia; David I. Quinn, M.D., Ph.D., Universiteit van zuidelijk Californië Norris uitgebreide Cancer Center; Derek Raghavan, M.D., Ph.D., Levine Cancer Institutes; Benjamin Ely, M.S., SWOG statistische Center; Carol M. Moinpour, Ph.D., Fred Hutchinson Cancer Research Center; Nicholas J. Vogelzang, MD, US oncologie Research, LLC, McKesson Specialty gezondheid, uitgebreide kanker centra van Nevada; Ian M. Thompson Jr., MD, Universiteit van het centrum van de wetenschap van de gezondheid van Texas
Financiering: National Cancer Institute grants CA32102, CA38926, CA14028, CA55582, CA42777, CA35192, CA46441, CA46282, CA27057, CA128567, CA45807, CA20319, CA58416, CA46113, CA04919, CA76132, CA58861, CA58686, CA68183, CA12644, CA35261, CA35431, CA46368, CA22433, CA63848, CA67575, CA76447, CA67663, CA46136, CA86780, CA35281, CA63844, CA45560, CA37981, CA11083, CA35178, CA95860, CA35176, CA21115, CA31949, CA77202, CCSRI 015469; Astra Zeneca; Fonds kanker (FOCA) uit België
Opmerking: Materialen kunnen worden bewerkt voor inhoud en lengte. Voor meer informatie, neem contact op met de bron aangehaald.
Ontkenning: Dit artikel is niet bedoeld om medisch advies, diagnose of behandeling. Standpunten hier weerspiegelen niet noodzakelijk die van Science Daily of haar personeel.
No comments:
Post a Comment