Terwijl de meeste mensen in mijn leven hebben de onvoorwaardelijke steun van mijn beslissing te verduren een beschermende mastectomie sommige hebt toegevoegd, getoond "maar ik weet niet als ik kon heb dat gedaan als ik jou was." Verschillende zijn externe afkeuring en veroordeling tentoongesteld. Ik zeg dit voor u--zachtjes, zonder woede:, wanneer er iemand zit voorlezing zulks wie die constatering als radicaal en onnodige je niet verliest een kanker vóór haar te weten. U de kans om te kennen haar niet wenst en troostte haar gedurende een tijd van eindeloze pijn. En u hebt niet die wensen worden gerealiseerd, met een u dwaas minst verwacht wanneer je broer, op de leeftijd van 30, werd gediagnosticeerd met borstkanker. Of zelfs u niet beseffen dat zodra het witte lint wordt getrokken naar beneden aan de kant, wanneer de eerlijke f * ck kanker knuffels zijn al gezien, wat overblijft is een dame zit bij haar bed. Een voor een, ze neemt zes lelijk tabletten die kan worden gemaakt van dingen die ze niet over weet. Maar ze worden genomen door haar omdat haar arts hen aan haar voorgeschreven en ze nogal gewoon opdagen met de deal die zegt: "Dit is beangstigend en lastige maar mensen overleven dit elke dag. Bent u één van de belangrijkste, u zal overleven, en tegen het einde zult u een borst kanker kant vlag op uw handtas." Wat u zeker niet realiseren is dat onder de gemeenschappelijke, professionele toplaag van kanker strijd die in margaritas met vrienden afneemt, er een ander niveau is. Alleen is het niet echt een niveau. Het is gewoon alles wat die je bent uit en het rustig herinnert u dat dit eigenlijk de dezelfde dood die gemarkeerd zijn X via elk gedeelte van je hart zo lang is voordat. Het is de angst dat spreekt niet in bars of op de sportschool of een partij, maar in plaats daarvan woont in de zwarte hooded adem. Het is bloed pompen met zijn vuisten gesloten strak. Het is vrees uw vrienden en familie niet om aan te raken krijgen of verlichten omdat u zich voorstellen dat het er niet is, en dat is hoe je krijgt gekleed elke dag. Misschien hebben u nooit overwogen dat zodra de nieuwheid van steeds verbazingwekkend kale, van een vertegenwoordiging van de slag en een agent van moed draagt weg, dat mijn neef gewoon een vrouw het was opstaan in de starkness van dag zonder haar naast een man die spoedig haar zou scheiden. U overwogen nooit dat wanneer u een mastectomie na een diagnose van kanker hebt, niet alleen je verliest heb je borstweefsel en borst gevoel, maar het is ook suggereren dat je tepels ook worden verwijderd. En je gewoon doen en hebben een paar verschillende kleinere operaties te kunnen nieuwe toepassingen kunt ontwikkelen. Tot slot, je weet niet goed wat 29 behandelingen van straling en 25 sessies van chemotherapie wordt weergegeven als. Het is niet slechts vier dagen periodes van niet aflatende misselijkheid en warme rood, blaarvorming van de huid. Het is dat er na uw randen duidelijk waren meer kanker is in uw lymfeklieren. Het is laat kostbare heer dit zij het. En dan god geeft geen antwoord rechtstreeks terug, maar een arts zegt aan u op een dinsdag dat u zijn niet in staat om kinderen te krijgen. Het is een verandering die door elk deel van je zelf kammen, en het blijft voor eeuwig in u. En dan, ik kreeg een bloedonderzoek. En ze zei er is een bijna 90 procent kans dat dit me zou kunnen zijn. Ik woonde met mijn tante Reggie en haar 16-jarige dochter, terwijl mijn tante was ondergaan behandeling voor kanker die was verspreid door haar lichaam, door haar lichaam, toen ik 22 was. Het was absoluut kanker die alleen beschikbaar zijn in haar borsten waren. Binnen een jaar heengegaan zij nadat duur van remedies en niet te rechtvaardigen pijn wat zou kunnen worden gezien. Mijn tante Mary-Anne heeft overleefd ovariale kanker, alsmede twee borst kanker voorvallen. Dit zijn zowel mijn moeder zusters. Mijn moeder overleed aan borstkanker toen ze 36 was. Mijn tante Mary-Anne kan de enige zus met kanker die had de kans om de BRCA-gen test, en ze positief getest. Volgende broer van mijn moeder, tante Laurie, die niet kanker heeft, negatieve getest. Zijn stabiel en gecontroleerde celgroei dat wordt gewaarborgd door de genen BRCA1 en BRCA2. Positieve evaluatie geeft een mutatie van deze genen die gerelateerd is met name voor ovariële en borstkanker. Van mijn twee zussen en van mij, slechts mijn oudste broer Amanda getest negatieve. Onlangs, vond ik een tijdschrift die ik hield in het zesde leerjaar. Een site alleen dit lezen: "Ik ben niet zeker wat kanker is maar ik denk dat ik weet wat het denkt als." Op dezelfde manier in een heleboel andere personen, is de grote "C woord" in de door mij gevuld met verleden en zwaar versierd met ellende en woede. Ontdekken was ik BRCA1 goed na mijn zus diagnose geroerd een schijnbaar bodemloze pot van organische gedachten. Ik huilde, toen ik werd opgeroepen te ondergaan een met reconstructieve chirurgie. En hoewel ik zei tegen mezelf had ik keuzes, het deel van mij--het deel als mijn zus met haar x gemarkeerd--dat deel al wist ik niet. Voor 90 dagen deed ik duidelijk was er iets te denken. Ik deed dat element van mijn normale vrouwelijkheid te verliezen was niet een kleinere kwestie ten opzichte van de waarschijnlijkheid van de ontwikkeling van een groei. Als ik deed mijn mogelijk toekomstige kinderen een onrecht door weergave unequipped mezelf om borstvoeding ik vroeg me af te geven. En ik zei tegen mezelf dat eventuele negatieve beslissingen gemaakt door potentiële toekomstige mannen echt kritisch waren. De meeste van mijn rug was gefuseerd met twee titanium staven als gevolg van ernstige spinale kromming die ik heb op 11 vastgemaakt aan elk deel gemaakt, toen ik 19 was. Ongeacht een effectieve operatie, ik nog steeds geïdentificeerd zelf beschadigd, onaangename, misschien niet normaal. Bleek dat het hebben van het weefsel van mijn borst verwijderd alleen de lange lopende bezorgdheid had ik met mijn menselijke anatomie zou uitbreiden. Ik Googled voor en na foto's van vrouwen die had reconstructieve chirurgie, terwijl ingebeelde slaapkamer omstandigheden van ontevreden mannen uitgevoerd in mijn hoofd. Voor zo'n lange tijd, ik wilde worden in een dagelijks lichaam dat niet zou moeten worden geknoeid en wilde zich op zijn gemak in mijn huid. Het voelde als een ander litteken alleen mij verder uit de buurt van die veroorzaken kan. In de tijd, ik erkende het feit van de erfelijke mutatie en mijn chirurgie voorzien van precies de dezelfde artsen die mijn zus heeft uitgevoerd. De weken nadat ik terug kwam van het ziekenhuis waren nog vrij moeilijk; mijn borst was zo raar als ik had gedroomd dat het zou zijn. Maar jaarlijks later mijn implantaten hebben geregeld en gesmolten in mijn lichaam en een deel van wie ik ben Ze zijn een nieuwe illustratie van mijn vrouwelijkheid, expressieve van een vrouw besluit om voor zichzelf te zorgen. Meer en meer, waardeer ik mijn borsten voor hun phoniness, voor hun plastic mindlessness. Aangezien het impliceert dat ze te dom zijn om mij kwaad. Zij zijn mijn ongecompliceerde, zeer vrienden die er goed uitzien in kleding en leven voor mij hoe dan ook beperkt is en het enige wat is altijd een goede tijd op de hoogte. Ik heb altijd wilde geloven manier. En als mannen betrokken zijn, het is dan ook eenvoudig. Alles wat ik moet doen is genieten van mijn nieuwe lichaam en op zijn beurt, de juiste man precies hetzelfde zal doen. Nu, dit is niet iets die ik heb erkend. Het is erkend door mij wordt een voordeel dat me ongelooflijk blij maakt. Het gaf me een kans om ook en treuren een om te ontsnappen aan het lot van het beoefenen. Ook al werk is niet voltooid--een oöforectomie is gebaseerd op de straat vooruit als een preventieve maatregel voor eierstokkanker, die statistisch later in het leven--vandaag ontwikkelt, ik in aanmerking kom het onmetelijke voordelige actief van vrede, van het doen van alles wat dat ik kan om te wonen een gezonder leven. Sinds vorige maand door mijn zus, Krista,, haar behandelingen zijn afgerond en vijf scans in een lijn ging terug naar duidelijk. Deze blog zal niet u eventueel vertellen hoe trots ik ben op haar, of hoeveel ik had verwacht dat logeerpartijen totdat we 100 jaar oud. Of hoe dankbaar ik ben om deel te nemen in een huishouden dat doet me denken aan hoe geweldig van een geschenk is dit echt, van dit zeer fijne, prachtige leven. Er is een aanzienlijke lichtheid binnen onze familie die ik heb niet het gevoel voordat. We hebben gezegevierd. Voor het ogenblik hebben we overwinnen. En dat is dat alle iedereen heeft ooit echt de mogelijkheid om. Elk artikel en elke vrouw die wordt geconfronteerd met de mogelijkheid van een preventieve borstamputatie is geheel anders. Hier vindt u opvallende feiten te beschouwen voor elke persoon. Wees niet bang om te benaderen wat wordt geleverd samen met deze bepaalde volledig complex en niet aan vermelding vervelend en hoog geprijsd omstandigheden van een selectie tussen uw borsten en uw huidige welzijn en vrede van de geest wordt gegeven. Vaak, ik voelde me alsof ik werd in een val van de medische zaken, maar het bewijs binnen mijn familie geschiedenis sterk genoeg om te begrijpen is dat de problemen reëel zijn. Chirurgie leek ironisch genoeg, de eenvoudigste manier om mezelf te verwijderen uit de twijfelachtige wereld van kankerbehandeling terwijl nog steeds positief. Als dit een beslissing die u maakt is, is het enige advies dat ik echt ooit kon geven altijd vertrouwen jezelf. Afstemmen op je zelf. Weet je wat keuze is beter voor u; leren in uw eigen tijd. Ik kan niet veronderstellen dat mijn mijn een betreur ik ooit kan zijn. Dana Clark volgen op Twitter: www.twitter.com/kaleforyoursoul
No comments:
Post a Comment